آوردن پول نفت بر سر سفره ها به معنای تلویحی افزایش سطح رفاه اقتصادی مردم از آن شعارها و وعده های دردسر ساز رییس دولت نهم بود که از بدحادثه چنان در ذهن مردم باقی ماند که چاره ای جز تکذیب آن برای رییس دولت که گوینده این سخن بود، باقی نگذاشت.

 هرچند که رویه دولتمردان دولت نهم در سردادن شعارها و وعده های بسیار در دو سال گذشته سطح توقع عمومی و انتظارات جامعه از دولت را چنان بالا برده است که حال پس از گذشت نیمه عمر دولت نهم همان بالابردن سطح توقعات جامعه از دولت،گریبان مجموعه دولت نهم را گرفته است.

به گزارش باران، مجموعه دولتمردان دولت نهم در دو سال اخیر نزدیک به 5 هزار وعده، قول و شعار به مردم داده اند که بسیاری از آنها با عدم تحقق روبرو بوده است.

بر اساس این کار تحقیقی که منابع خبری و رسانه ای مختلف مبنای بررسی آن بوده و دوره زمانی خردادماه سال 84 تا خرداد ماه امسال را مورد توجه قرار داده است، 4 هزار و 893 شعار، وعده و قول از سوی دولتمردان دولت نهم از رییس دولت گرفته تا استانداران به مردم داده شده است که گذشته از معروفترین آنها که همان بردن پول نفت بر سر سفره های مردم بود که هرگز محقق نشد، انبوهی از وعده ها و قول های دیگر نیز در سطح سطرهای روزنامه ها و صفحات خبری خبرگزاری های مختلف باقی ماند و هرگز راه به دنیای واقعی نبرده است.

با یک  محاسبه ساده مشخص می شود که مجموعه دولت در دوره مورد بررسی در این گزارش روزانه نزدیک به 7 شعار، وعده و قول در حوزه های مختلف اقتصادی، اجتماعی و سیاسی سرداده است که از اجرای بخش عمده ای از آنها ناکام مانده و از این بابت ضمن بالابردن توقعات و انتظارات جامعه و عدم تحقق و پاسخگویی مناسب به این انتظارات با چالش روبرو شده است. چالشی که به اعتقاد بسیاری از صاحبنظران بیشترین آسیب را بر سرمایه اجتماعی وارد آورده است.حتی کم نیستند کسانی که سردادن این شعارها و وعده ها و افراط در این کار از سوی دولتمردان را عامل ایجاد نابسامانی هایی در حوزه های مختلف می دانند.

غلامرضا مصباحی مقدم، عضو فراکسیون اکثریت مجلس هفتم در این باره می گوید: «دادن وعده و بالا بردن انتظارات مردم نيز تورم را افزايش خواهد داد. ضرورتى ندارد كه رئيس جمهورى در سفرهاى استانى خود انتظارات مردم را بالا ببرد. بلكه بايد سعى كند تا به انتظارات مردم پاسخ دهد. زيرا بالا بردن انتظارات مردم، انتظارات تورمى را افزايش مى دهد. بخشى از انتظارات تورمى را خود دولت ايجاد كرده است.»

دکتر سیدصفدر حسینی، وزیر امور اقتصادی و دارایی دولت اصلاحات نیز در بیان تاثیر منفی شعارها و وعده های محقق نشده بر شاخص های اقتصادی می گوید:« در نظریه اقتصادی، انتظارات عقلایی یعنی بهترین استفاده از همه اطلاعات در دسترس، جامعه در برابر اعلام سیاست های دولت و سخنان دولتمردان دو واکنش را نشان می دهد، اگر دولت عملکرد و سابقه خوبی در جامعه به جاگذاشته باشد، اعتماد مردم و جامعه باعث می شود تا آنها تغییرات در نرخ ها، دستمزد و سایر متغیرها را بر اساس وعده دولت درنظر بگیرند و نتایج مطلوبی از بابت انطباق و تناسب بین انتظارات جامعه و وعده های دولت به دست می آید.»

وی ادامه می دهد:« اما اگر به دلیل عدم اجرای قول و قرارها و شعارهای قبلی، جامعه قول و شعار دولت را قبول نداشته باشد، جامعه انتظارات خود را با عدم اعتقاد به قول و شعارهای دولت شکل می دهد.»

حسینی تاکید می کند:« ریشه تورم انتظاری در قول وعمل دولت است و ربطی به منتقدان بیرون از دولت ندارد، افزایش تورم انتظاری یعنی نارضایتی مردم از قول و عمل دولت.»او در پایان به دولت توصیه می  کند تا به قول ها، شعارها و سیاست های اعلامی خود وفادار باشد تا جامعه بتواند به این قول ها و شعارها اعتماد کرده و انتظارات خود را متناسب با سیاست های دولت شکل دهد.»

حداکثر کردن سطح رفاه، تشکیل کابینه 70 میلیونی، کاهش سانسور کتاب، الگو شدن ایران در نحوه توزیع ثروت و رفاه، دستیابي هر خانواده ایرانی به مسکن، کاهش نرخ تورم، افشا و از بین بردن مافیای نفت و ... تنها نمونه هایی از شعارها، قول ها و وعده هایی است که دولتمردان دولت نهم در دوره مورد بررسی در این تحقیق سرداده اند و البته گذشت زمان نشان می دهد که نه تنها این وعده ها و شعارها تحقق نیافته بلکه حتی در مواردی اوضاع بدتر از قبل هم شده است.